تفاوت CiteScore و ضریب تأثیر چیست؟
این دو چیزهای مشابهی را به شیوه‌ای متفاوت می‌سنجند. ضریب تأثیر (Clarivate، JCR) از بازهٔ استنادی ۲ ساله استفاده می‌کند و ۲۲٬۶۴۳ مجله را پوشش می‌دهد. CiteScore (Elsevier، Scopus) از بازهٔ ۴ ساله استفاده می‌کند و ۲۸٬۱۳۴ مجله را پوشش می‌دهد، یعنی مجموعه‌ای بسیار بزرگ‌تر. CiteScore رایگان است؛ ضریب تأثیر اشتراک می‌خواهد. هیچ‌کدام «بهتر» نیست؛ به پرسش‌هایی اندکی متفاوت پاسخ می‌دهند. نهادهای چینی و هندی به‌طور فزاینده CiteScore را می‌پذیرند؛ دانشگاه‌های سنتی آمریکا و بریتانیا اغلب هنوز برای استخدام دائم و ارتقا ضریب تأثیر را الزامی می‌دانند.
جزئیات
بازهٔ زمانی مهم است
بازهٔ ۲ ساله در JIF به جهش‌های استنادی اخیر حساس‌تر است. بازهٔ ۴ ساله در CiteScore نوسان‌های کوتاه‌مدت را هموار می‌کند و با حوزه‌هایی که چرخهٔ استنادی کندتری دارند (علوم انسانی، علوم اجتماعی، برخی رشته‌های مهندسی) بهتر سازگار است.
پوشش مهم‌تر است
CiteScore حدود ۵٬۴۹۱ مجلهٔ بیشتر از JIF را پوشش می‌دهد. بسیاری از مجله‌های دسترسی بازِ خوب ناشران جنوب جهانی در Scopus هستند اما در Web of Science نیستند. اگر مجلهٔ شما JIF ندارد، شاید CiteScore برایش وجود داشته باشد.
هر کدام چه چیزی را می‌شمارد
JIF استنادها را فقط به مقاله‌ها و مقاله‌های مروری می‌شمارد. CiteScore مقاله‌ها، مقاله‌های مروری، مقاله‌های همایشی، مقاله‌های داده و فصل‌های کتاب را می‌شمارد. این یعنی CiteScore معمولاً برای همان مجله اعدادی متفاوت از JIF به دست می‌دهد.
کمیتهٔ شما کدام را می‌پذیرد؟
بستگی به کشور و حوزه دارد. کمیته‌های استخدام دائم در چین و هند به‌طور فزاینده CiteScore را می‌پذیرند. کمیته‌های ارتقا در اروپای غربی و آمریکای شمالی اغلب هنوز JIF را می‌خواهند. اگر مطمئن نیستید، پیش از ارسال بپرسید.